„Miasto, które pamięta twarze” to akwarelowy obraz zanurzony w atmosferze marzenia sennego. Architektura przypominająca nadmorskie, śródziemnomorskie miasto splata się tu z ludzką twarzą, ukrytą w strukturze kopuły i murów. Złota kopuła staje się jednocześnie koroną miasta i konturem głowy, a okna i cienie tworzą wyraz oczu. Woda odbija formy budynków, jakby chciała zapamiętać ich historię. Obraz opowiada o tym, jak miejsca przechowują emocje i wspomnienia ludzi, którzy je zamieszkują — i jak architektura potrafi z czasem nabrać ludzkiego charakteru.
“The City That Remembers Faces” is a watercolor painting immersed in a dreamlike atmosphere. Architecture reminiscent of a coastal Mediterranean town merges seamlessly with the outline of a human face hidden within the dome and surrounding buildings. The golden dome becomes both the city’s crown and the silhouette of a head, while windows and shadows form the features of eyes, nose, and lips. The water reflects the buildings as if attempting to preserve their stories. The artwork suggests that places carry the emotions and memories of the people who inhabit them — and that architecture itself can, over time, take on a human soul.
Technika: akwarele
Wymiar: 30/40 do pracy dołączone passe partout i rama